Historia początków Bielan jest mało znana. Istnieje co prawda kilka wersji historycznego uzasadnienia nazwy Bielany, ale nie wiadomo, która z nich jest prawdziwa i czy w ogóle któraś jest bliska prawdy. Bezsprzeczne jest jedynie to, że pierwsze osadnictwo w tym rejonie datowane jest na szesnasty wiek, zaś główny rozwój tego rejonu to wiek dziewiętnasty i dwudziesty.

Właśnie w dziewiętnastym wieku, a dokładnie pod jego koniec, powstała architektoniczna koncepcja, według której zbudowano i nadal tworzy się poszczególne części tego urokliwego rejonu. Chodzi o pomysł miasta ogrodu, czyli zabudowy miejskiej opartej na planie koła. Wokół jednego centralnego punktu tworzono koncentryczne okręgi, które były szlakami komunikacyjnymi.

Pomiędzy szlakami tworzyły się kwartały, w których wznoszono budynki mieszkalne, usługowe oraz użyteczności publicznej. Równocześnie od centralnego punktu miasta – ogrodu promieniście prowadzono linie ku zewnętrznym okręgom.

Miasto ogród to zharmonizowane, zaplanowane i efektywnie rozmieszczone tereny zielone. Tu nie ma miejsca na przypadkowość. Ta dziewiętnastowieczna koncepcja zakłada, że tereny zielone w połączeniu z koncentrycznym i promienistym rozkładem ciągów komunikacji zapewniają idealne napowietrzenie wszystkich miejsc z korzyścią dla mieszkańców oraz dla bogatej sfery roślinnej.

Dlatego właśnie Bielany wolne są od zapachu miasta typowego dla innych dzielnic stolicy. Nawet w upalne dni da się tu odczuć bryzę przyjemnego powiewu lasu i zapach ściółki. Dzisiejsze Bielany to idealnie zharmonizowana dzielnica. Dzięki staraniom lokalnych władz rozwój dzielnicy jest zrównoważony i jednostajny w zakresie proporcji terenów zielonych do terenów mieszkalnych.

Za wyjątkiem osadnictwa lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych budownictwo Bielan zapewnia przez cały czas niezwykle wysoki komfort życia mieszkańców.

Największym terenem parkowo-leśnym jest najbardziej wysunięty na wschód Las Bielański. Ten wspaniały obszar to źródło właściwego napowietrzenia i nawilżenia otaczającej zabudowy mieszkaniowej. Niejako uzupełnieniem Lasu Bielańskiego są: park Olszyna czy Lasek S. Lindego.

Na północnym krańcu Bielan znajdziemy Las Młociński oraz park Młociński, które płynnie przechodzą w tereny Puszczy Kampinoskiej. Od zachodniej strony Bielany zamyka park Leśny Bemowo ze znajdującym się w nim Fortem Babice oraz Fortem Radiowo.